محمد مهدى ملايرى
19
تاريخ و فرهنگ ايران ( فارسى )
دهيم يا مطالب آن را به نيمه بكاهيم . شقّ اول را در حال حاضر نمىتوانيم ، و شقّ دوم را نمىخواهيم . از اين گذشته مقالات يا تحقيقاتى كه به اين مجله مىرسد تنها به يكى از دو زبان فارسى يا عربى نيست ؛ بعضى از استادان و محققين مقالات خود را به زبان انگليسى يا فرانسه مىنويسند ، و چنانكه تاكنون معمول بوده اين گونه مقالات هم به نسبت اهميتى كه اطلاع از آن براى هردسته از خوانندگان داشته به يكى از دو زبان فارسى يا عربى ترجمه شده ، و اگر بنا باشد كه هرمقالهاى را در زبان اصلى هم چاپ كنيم اين مجله صورت ديگرى به خود خواهد گرفت ، و از راهى كه در آغاز براى آن ترسيم شده خارج خواهد گشت ؛ و اما اينكه نوشتهاند در آن صورت اين مجله كمك بزرگى به دانشجويان هردو زبان از لحاظ ترجمه خواهد كرد مطلبى است صحيح و قابل مطالعه ، و براى اينكه اين مجله با حفظ هدف اصلى و راه و روش مشخّص خود براى دانشجويان هردو زبان نيز از لحاظ ترجمه سودمند باشد ناچار بايد راهى جست ، و شايد در آينده بتوان براى تأمين اين نظر نيز قدمى برداشت ؛ و در هرحال براى اينكه اين نظر هم تا اندازهاى رعايت شده باشد از اين پس سعى خواهد شد مقالاتى را كه از لحاظ موضوع در هردو زبان بىسابقه و براى هردو دسته از خوانندگان مفيد باشد به هردو زبان چاپ شود . در پايان اين گفتار وظيفهء خود مىدانم كه از طرف هيئت نويسندگان از همهء خوانندگان و استادان محترمى كه در تمام مدت انتشار اين مجله پيوسته نسبت به آن اظهار علاقه و اهتمام كردهاند سپاسگزارى كنم . اميد است اين مجله بتواند در آينده نيز همچنان درخور حسن ظنّ خوانندگان خود باشد . بيروت ، اول فروردين 1340